De eerste wedstrijd na het Spaanse trainingskamp moest het dan gebeuren, een ommekeer in de matige resultaten van voor de winterstop. Maar Spartaan’20 1 bleef opnieuw zonder punten. Volop voer voor analisten na afloop. Lag het aan het op het oog angstige snelle terugzakken na de razendsnelle 1-0, daarmee de tegenstander in de wedstrijd helpend? Werd er te slordig verdedigd? Was het een gebrek aan efficiëntie en zorgvuldigheid in de aanvallen die dan wel volgden, te rommelig ook, een toenemend gebrek aan zelfvertrouwen? Aan geleverde strijd lag het zeker niet, maar kennelijk aan veel andere zaken wel.
En toch, de start kon zoals gezegd niet beter. Al na twee minuten stond de 1-0 op het scorebord. Uit een hoekschop van Bradley van den Ouden volgde een scrimmage bij de eerste paal en hield Shayron Curiel de bal knap binnen, waarna David Widarto de bal uit een lastige hoek hard in het net joeg. Nauwelijks tien minuten later viel de gelijkmaker. Een onnodig weggegeven vrije trap aan de zijkant leidde tot een Brielse voorzet, waaruit de opgekomen centrale verdediger Niels Groeneveldt ongehinderd mocht inkoppen. Spartaan zakte achteruit, Brielle rook zijn kans en halverwege de eerste helft werd het 1-2, ditmaal kopte Kevin van la Parra binnen. De Spartanen herpakten zich in de volgende minuten direct, kregen ten onrechte geen strafschop toen uit een schot de bal overduidelijk met de bovenarm werd tegengehouden door een Brielse verdediger en ook een volgende inzet werd op de doellijn weggewerkt. Toch viel snel de 2-2 van Swendly Albertus, die handig de Brielse buitenspelval wist te ontwijken en beheerst de bal langs Brielle-doelman Stein van de Polder schoof.
In de 33e minuut leek de 3-2 aanstaande, maar de kopbal van Halil Dilekci werd nog juist overgetikt door de keeper. En toen was het toch weer Brielle dat zich oprichtte en in de 38e én 41e minuut het net vond en daarmee een flinke tik uitdeelde aan het Spartaanse vertrouwen. De 2-3 was er zo eentje die een speler één keer in de honderd pogingen maakt: een geweldige pegel van afstand van Enver Bezemer, in de bovenhoek en onhoudbaar voor Tuna Tekten. En Tuna was even later ongelukkig toen hij de van de paal terugstuitende bal in eigen doel werkte in een uiterste poging nog te redden.
Op slag van rust, in de extra tijd, was er voor Halil Dilekci dé kans om met een beter gevoel de rust in te gaan. Maar op nauwelijks twee meter voor het lege doel slaagde hij er niet in zijn voet goed tegen een voorzet van rechts te zetten en schoof de bal naast.
Na de thee startte Spartaan met een overwicht, maar het aandringen leidde tot weinig echte kansen. In plaats hiervan kreeg Wouter de Ronde na een uur dé gelegenheid om Brielle in veilig haven te schieten, maar hij faalde oog in oog met Tuna. Spartaan bleef het proberen, maar moest daardoor ook steeds meer ruimte weggeven en gevaarlijke tegenstoten van Brielle overleven. Trainer Omar Khan bracht met nog een kwartier te gaan onder andere extra spits Remco Wuister in, die twee kopbalpogingen zag stranden.
In de 89e minuut een vrije schietkans voor Salvatore Rocha, maar slap in handen van de keeper. Er volgden ruim 7 extra minuten. Eerst werd de Brielse 2-5 wegens hands geannuleerd door de goed leidende scheidsrechter Gideon Begeer, daarna maakte David Widarto met een prachtig schot nog de 3-4 en bracht daarmee alsnog een laatste beetje spanning. De tijd was vervolgens echter te kort om alsnog een punt uit het vuur te slepen.
Tja, heel teleurstellend dus! We zijn gezakt naar de 11e plaats. Komende zaterdag een wel heel cruciale wedstrijd, uit tegen DCV dat slechts een punt boven ons staat. De trouwe Spartaanse supporters zullen er zijn om te steunen, het is aan de ploeg om het te dóen. Dus kom op mannen!
Aan pupil van de week Pepijn Meijer (O12-2) lag het niet. Hij gaf vooraf het goede voorbeeld en scoorde wel, en mocht na afloop oorkonde en bal in ontvangst nemen van voorzitter Cerano.
