Bij kampioenschappen van 1e elftallen reikt de KNVB kampioensmedailles uit. Dat wordt altijd gedaan door een zogenoemde KNVB-ambassadeur en die beleeft daar (weet ook schrijver dezes uit ervaring) altijd veel plezier aan. Soms staat een kampioen wel min of meer vast en is het wachten op het moment dat een club definitief afstand neemt op de ranglijst, maar op een laatste wedstrijddag moet zo iemand wel puzzelen welke keuze hij moet maken… En soms helpt dan juist zo’n onverwacht feit van een te laat aangevangen wedstrijd! Peter Naaktgeboren had zaterdag bij ons de eer en schreef op facebook een mooi verhaal over ook zijn geweldige middag:
Wat kan voetbal toch ongelooflijk mooi zijn! Afgelopen zaterdag was weer zo’n dag waarop alles samenkwam. Spanning, beleving, emotie, teleurstelling, vreugde… alles waar voetbal voor staat zat in negentig minuten gepropt. En juist daarom blijft voetbal de mooiste sport die er is. Zaterdag 23 mei. Laatste speelronde in de 2e klasse D West II. Op papier had Binnenmaas de beste papieren in handen. Maar iedereen wist: het lag nog volledig open. Spartaan '20, VV Brielle en VV Zuidland zaten er kort achter. Eén doelpunt kon alles veranderen. Eén moment kon een seizoen maken of breken. Met de zilveren-schaalmedailles in de auto onderweg naar Binnenmaas. Onderweg voel je het al. De gezonde spanning. Het besef dat ergens vandaag een seizoen beslist gaat worden. Een zonovergoten sportpark, veel publiek langs de lijn, volle terrassen en spanning op ieders gezicht — iedereen voelde hoe groot deze middag was. De wedstrijd begon uiteindelijk zo’n dertig minuten later dan gepland. Achteraf misschien precies wat deze middag nodig had. Ruststand: 0-0. Ondertussen kwamen de berichten van andere velden binnen. Spartaan'20 op voorsprong. VV Brielle eveneens voor. Dan voel je hoe snel voetbal kan kantelen. Standen veranderen, blikken gaan naar telefoons, mensen rekenen hardop, spelers horen gefluister vanaf de zijlijn. Alles leeft tegelijk. Dan komt het moment waarop je moet beslissen. Blijf je staan? Wacht je af? Of stap je in en ga je rijden? Toen de 0-1 van CVV Zwervers viel en Spartaan’20 verder uitliep, stapte ik in de auto richting Oldegaarde. Met gezonde spanning. Want je weet: als dit zo blijft… dan gebeuren daar straks dingen die niemand vooraf had durven voorspellen. Aangekomen op Oldegaarde stond alles klaar. Spelers op het veld. Supporters langs de lijn. Wachtend. Kijkend. Hopend. De ontvangst door de heer Spierings — oud-KNVB — was geweldig. Warm, gastvrij en met dat typische voetbalgevoel dat je alleen bij echte verenigingen tegenkomt. Dat gevoel van: welkom, mooi dat je er bent… we maken er samen iets bijzonders van. En toen gebeurde het. Het nieuws kwam door: Binnenmaas 0-2 achter met nog enkele minuten te spelen. Binnen een paar seconden sloeg alles om. Van spanning naar ongeloof. Van ongeloof naar hoop. Van hoop naar pure ontlading. Het feest barstte los bij Spartaan '20. Spelers vielen elkaar in de armen. Supporters sprongen op. Vreugde, tranen, geschreeuw, knuffels — alles tegelijk. Dat zijn de momenten die voetbal zo ongelooflijk bijzonder maken. Een heel seizoen werken. Trainingsavonden. Besprekingen. Blessures. Tegenslagen. Kritiek. Hoop houden. Blijven geloven. En dan valt alles samen in die paar minuten. Dan zie je wat voetbal met mensen doet. Niet alleen met spelers. Niet alleen met staf. Maar met complete verenigingen. Vrijwilligers. Supporters. Ouders. Mensen die week in, week uit achter de schermen klaarstaan. Iedereen beleeft zo’n moment samen. Namens de KNVB mocht ik vervolgens de uitreiking op het veld verzorgen — en dat blijft bijzonder. Juist op zulke momenten besef je weer waarom je dit doet. De schaal mogen overhandigen. De medailles. De glimlach op gezichten. De ontlading. De trots. Dat blijft kippenvel. Langs deze weg wil ik zowel Binnenmaas als Spartaan’20 bedanken voor de warme ontvangst en enorme gastvrijheid. En uiteraard felicitaties aan Spartaan’20, Patrick Kok en de volledige technische staf met dit kampioenschap. Een haast ondenkbaar scenario vooraf… maar soms schrijft voetbal verhalen die je zelf niet kunt bedenken. En dat is precies waarom voetbal zo mooi blijft. Van spanning naar ontlading. Van onzekerheid naar feest. Van stilte naar luid gejuich. Wat een zaterdag. Wat een slotdag. Wat een kampioenschap. En vooral… wat kan voetbal toch ongelooflijk mooi zijn.
